Algúns términos léxicos das matemáticas.
Aquí van algúns dos termos léxicos máis utilizados e dos que podedes botar man nos vosos microrrellatos.
Aquí van algúns dos termos léxicos máis utilizados e dos que podedes botar man nos vosos microrrellatos.
Como se presenta o microrrelato?
Necesitas dous sobres; un deles debe coller dentro do outro.
⏩ O MICRORRELATO
O microrrelato é un texto breve en prosa, de natureza narrativa e ficcional, que usando unha linguaxe precisa e conciso sérvese da elipse para contar unha historia sorprendente a un lector. Microconto, conto brevísimo ou miniconto son as denominacións dadas para un conxunto de obras diversas cuxa principal característica é a brevidade do seu contido.
⏩ EXEMPLOS
Ai! -dixo o rato-. O mundo faise cada día máis pequeno. Ao principio era tan grande que lle tiña medo. Corría e corría e por certo que me alegraba ver eses muros, a diestra e sinistra, na distancia. Pero esas paredes estréitanse tan rápido que me atopo no último cuarto e aí no recuncho está a trampa sobre a cal debo pasar.
-Todo o que debes facer é cambiar de rumbo -dixo o gato... e comeuno.
Xamais se soubo de onde viña. Uns dicían que era o alento dun dragón; outros que non era cousa deste mundo, e outros que non eran máis ca contos cos que meter medo os rapaces; mentres que os máis chistosos chanceaban dicindo que aquilo era o flato do demo.
Sexa o que fora, falábase dun cheiro arrepiante; un cheiro que chegaba sen avisar. Nada mais ulilo, deseguido consumábase a fatalidade, pois homes e mulleres toleaban, mentres os seus miolos convertíanse en fosfatina, pouco a pouco, sen que se desen conta.
Era un raro cheirume que percorría o planeta, de un lado para outro. Viaxaba rápido, a golpe de vento, levando consigo a soidade, o sufrimento, a morte, e disto sábese dende que o home tivo a capacidade de perpetuar as súas lembranzas.
Sempre chegaba de súpeto. Ninguén podía velo vir; non tiña cor, nin tampouco forma, e ademais gustáballe viaxar na escuridade.
As lendas contan como pobos enteiros foron arrasados o longo da historia, tamén se fala de barcos a deriva sen tripulación..., seica houbo xente co perseguiu, pero o final sempre desaparecía sen deixar mais rastro cun regueiro de morte e desesperanza.
Era un vento que viaxaba só...
Era un vento ferido.
O microrrelato é un texto breve en prosa, de natureza narrativa e ficcional, que usando unha linguaxe precisa e conciso sérvese da elipse para contar unha historia sorprendente a un lector. Microconto, conto brevísimo ou miniconto son as denominacións dadas para un conxunto de obras diversas cuxa principal característica é a brevidade do seu contido.
⏩ EXEMPLOS
1
Ai! -dixo o rato-. O mundo faise cada día máis pequeno. Ao principio era tan grande que lle tiña medo. Corría e corría e por certo que me alegraba ver eses muros, a diestra e sinistra, na distancia. Pero esas paredes estréitanse tan rápido que me atopo no último cuarto e aí no recuncho está a trampa sobre a cal debo pasar.
-Todo o que debes facer é cambiar de rumbo -dixo o gato... e comeuno.
UNHA PEQUEÑA FÁBULA
Franz Kafka
2
...o drama do desencantado que se arroxou á rúa desde o décimo piso, e a medida que caía ía vendo a través das fiestras a intimidade dos seus veciños, as pequenas traxedias domésticas, os amores furtivos, os breves instantes de felicidade, cuxas noticias non chegaran nunca ata a escaleira común, de modo que no instante de rebentarse contra o pavimento da rúa cambiara por completo a súa concepción do mundo, e chegara á conclusión de que aquela vida que abandonaba para sempre pola porta falsa valía a pena de ser vivida.
O DRAMA DO DESENCANTADO
Gabriel García Márquez
3
Sexa o que fora, falábase dun cheiro arrepiante; un cheiro que chegaba sen avisar. Nada mais ulilo, deseguido consumábase a fatalidade, pois homes e mulleres toleaban, mentres os seus miolos convertíanse en fosfatina, pouco a pouco, sen que se desen conta.
Era un raro cheirume que percorría o planeta, de un lado para outro. Viaxaba rápido, a golpe de vento, levando consigo a soidade, o sufrimento, a morte, e disto sábese dende que o home tivo a capacidade de perpetuar as súas lembranzas.
Sempre chegaba de súpeto. Ninguén podía velo vir; non tiña cor, nin tampouco forma, e ademais gustáballe viaxar na escuridade.
As lendas contan como pobos enteiros foron arrasados o longo da historia, tamén se fala de barcos a deriva sen tripulación..., seica houbo xente co perseguiu, pero o final sempre desaparecía sen deixar mais rastro cun regueiro de morte e desesperanza.
Era un vento que viaxaba só...
Era un vento ferido.
A CARRAXE DUN CHEIRUME
Emilio Iglesias
Comentarios
Publicar un comentario